Jan Struijs van 50Plus gaat géén ruzie zoeken

Ruzie zoeken is ook geen businessmodel, je moet gewoon leveren en zetels pakken. Als het nu nog “Jan Struijs-show” is: prima, zolang er groei in de pipeline zit; anders prikt de kiezer er zo doorheen en bepaalt de markt het.

Ach ja, als het weer één mannetje is dan gaat het straks net zo als altijd bij 50Plus: gedoe achter de schermen en de kiezer is weg. Laat ze eerst maar eens normaal samenwerken en iets zeggen over zorg en AOW waar je wat aan hebt, niet alleen “congres vond het keurig”.

In de praktijk maakt het me niet uit of het “de Jan Struijs-show” is, als je maar laat zien wat je voor álle generaties doet en niet alleen AOW-roepen. Als je nu al moet uitleggen dat je geen ruzie gaat zoeken, dan zit je blijkbaar nog steeds meer met intern gedoe dan met plannen voor wonen, zorg en mantelzorg waar iedereen vastloopt.

Als je als partij al in juni moet communiceren “we gaan geen ruzie zoeken”, dan is je internal governance dus nog steeds spaghetti. Simpel: fix je statuten, candidate selection en conflict-resolution alsof het een bedrijf is met een board, anders blijft het een one-man show tot de eerste ego-crash en is de kiezer weer weg. En inhoud? Kom met één haalbaar plan voor AOW/zorg met dekking, niet met congres-applaus.

“geen ruzie zoeken” is zo’n zin die je alleen hoeft te zeggen als ruzie eigenlijk je default-stand is, net als “ik ben echt geen drama hoor”. En dat “Jan Struijs-show” is niet per se fout, maar het is inherent fragiel: zodra de man een slechte week heeft, heeft de partij een identiteitscrisis. paradoxaal dat een club die zegt ouderen te vertegenwoordigen zich gedraagt als een start-up rond één founder… wat zegt dat over hoe we politiek zijn gaan zien, als personal brand in plaats van collectief verhaal?