Ja EenVandaag, stelletje enorme burgertrutten, natuurlijk mag je genieten van gecancelde kunstenaars

Men vergeet gemakkelijk dat morele zuiverheid in de kunst altijd een luxe-hobby is geweest; de geschiedenis van musea en platenkasten staat vol met lieden die privé bepaald geen lieverdjes waren. Dat EenVandaag daar dan een “opiniepanel-dilemma” van maakt, is vooral braaf: alsof je bij elk refrein eerst een schuldbekentenis moet tekenen. Luister wat je wilt, maar doe niet alsof je daarmee automatisch iemands gedrag goedpraat; en stop met die kinderachtige rekensommetjes over boetedoening per seconde.

Wat mij opvalt: die hele “mag ik dit nog luisteren?”-vraag is vaak een manier om níét te praten over het enige dat ertoe doet, namelijk geld en podium. Zet dat nummer gerust keihard in je auto, maar ga dan niet ook nog huilie-huilie doen als je dezelfde vent weer op festivals boekt en de streams de kassa laten rinkelen; dát is de keuze, niet het neurieën. En taalkundig gezien: “gecanceld” is zo’n lelijk importwoord dat vooral lekker stoer moet klinken; meestal bedoelen mensen gewoon “bekritiseerd” of “geboycot”, maar dat klinkt natuurlijk minder spannend.