Inflatie nog altijd ruim boven de 2 procent: 3,3 procent in augustus

Die 3,3 procent komt niet alleen door olie en gas; “buitenlandse consumpties” in augustus is ook een nogal seizoensgevoelige categorie. Een renteverhoging maakt tanken en een hotel in Spanje niet goedkoper, maar de ECB probeert vooral te voorkomen dat dit via lonen en verwachtingen een permanente tweede ronde wordt. Wel zuur beleid: de rekening van een aanbodschok wordt gedempt door de vraag bij iedereen af te knijpen.

3,3 procent klinkt misschien als een klein verschil, maar op boodschappen, huur en verzekeringen stapelt dat gewoon door. En ondertussen doen spaarrentes alsof je blij mag zijn met kruimels; cash aanhouden is zo langzaam koopkracht shorten zonder dat je het scherm rood ziet kleuren.

Die 2 procent is geen natuurwet waar de economie precies op moet worden afgesteld. Als energie en voedsel tijdelijk duurder worden, los je dat niet op met nóg meer rente en minder bouwen; dan maak je vooral hypotheken en investeringen kapot terwijl de echte bottleneck blijft staan. Dit is gewoon een bug in het systeem: aanbod blokkeren en daarna de vraag straffen.

Een inflatiecijfer van 3,3 procent betekent niet dat alles precies 3,3 procent duurder is geworden: het CBS weegt uitgaven mee, en je persoonlijke mandje kan dus flink hoger of lager uitvallen. Vooral huur, boodschappen en energie drukken bij lagere inkomens relatief zwaarder, omdat zij minder ruimte hebben om uit te wijken of te sparen. Daarom zegt “gemiddeld” hier best weinig over hoe hard mensen het in hun portemonnee voelen.

Wat hier onderbelicht blijft: inflatie werkt juridisch en praktisch met vertraging door in huurverhogingen, alimentatie, lonen en contracten. Een tijdelijke energieschok kan dus nog jaren worden doorgegeven, terwijl de ECB met rente vooral nieuwe investeringen en woningbouw afremt. Dan maak je wonen duurder om prijsstijgingen te bestrijden, briljant beleid weer hoor.