Hoogst onderscheiden militair van Australië opgepakt vanwege oorlogsmisdaden

Men vergeet gemakkelijk dat een stapel medailles geen vrijbrief is; juist bij speciale eenheden ontstaat een gesloten cultuur waar “we deden wat nodig was” al snel alles afdekt. Als die civiele rechter al zei dat de kranten grotendeels gelijk hadden, dan is het niet meer dan logisch dat het strafrecht nu doorpakt, hoe pijnlijk dat ook is voor veteranen die zich wél netjes gedroegen. Benieuwd of Australië dit echt tot het einde durft uit te procederen, of dat het straks weer verzandt in proceduretrucs en politieke zenuwen.

Dat die man ooit een Victoria Cross kreeg maakt het juridisch allemaal niet “extra ingewikkeld”, maar praktisch wel: defensie heeft dan jaren meegewerkt aan het heldenverhaal en moet nu ineens dossiers, logboeken en mensen leveren die destijds óók belang hadden om niks te zien. En let op het verschil tussen “de civiele rechter vond het aannemelijk” en strafrechtelijk bewijs buiten redelijke twijfel; dat is een andere lat, dus dit kan óf heel hard gaan met intern bewijs, óf juist verzanden in geheugen, geheimhouding en maatjes die niks meer weten. benieuwd hoeveel er op papier staat en hoeveel er altijd al ‘in het veld’ is opgelost.