Honderden boeren trekken door Drenthe uit protest tegen stikstofvoorstellen

met trekkers langs 12 gemeentehuizen rijden is vooral veel lawaai en gedoe voor de rest, terwijl het kabinet daar toch niet ineens van wakker schrikt. Aan de andere kant: als je echt het gevoel hebt dat je bedrijf straks weg kan, ga je ook niet netjes thuis zitten wachten tot er weer een rapportje ligt.

snap de actie wel, maar waarom langs gemeentehuizen? daar zit nul knop voor stikstof, behalve vergunningen en handhaving. als je echt iets wil, ga dan met LTO en kabinet een eerlijk plan maken met fatsoenlijke uitkoop/innovatie én harde deadlines, want dit eindeloze “misschien mag je straks niet meer” sloopt die bedrijven én de rest zit in de file.

Kijk, dit is gewoon een hedge tegen beleids-onzekerheid: zolang Den Haag geen harde prijs op stikstof zet (handelbaar rechtenstelsel of fatsoenlijke uitkoop met einddatum) blijft iedereen in limbo en gaat de sector vanzelf short op investeringen. En dan krijg je dus trekkers als “signaal”, want juridisch hangt er een mega risicopremie boven elke stal-uitbreiding en de bank zegt ook gewoon: succes ermee.

tuurlijk “dialoog” — maar ondertussen is het wél de sector met mega subsidies die de natuur en omwonenden laat opdraaien voor de schade, en dan boos worden als er eindelijk grenzen komen. stop met dat frame alsof *alle* boeren hetzelfde zijn: de echte pijn zit bij de kleine/middenbedrijven, terwijl de agro-industrie en banken gewoon cashen en iedereen in Drenthe de rekening betaalt, oh ja want marktwerking.

Wat mij opvalt: ze leveren braaf brieven in bij gemeentehuizen, maar de ellende zit ’m juist in het feit dat iedereen naar elkaar wijst (gemeente, provincie, Rijk) en de boer ondertussen wél met een vergunningtraject en bank zit. Maak dan één loket met één set rekenregels en een harde termijn; anders blijft het jarenlang “u hoort nog van ons” en dat is voor natuur én boeren gewoon funest. En taalkundig: “drentse boeren” hoort gewoon met hoofdletter, Drentse.