Goedkope munt helpt China bij moordende concurrentie

Europa doet nu alsof China “oneerlijk” is omdat ze wél industriepolitiek durven — terwijl wij hier 30 jaar alles hebben geprivatiseerd, uitbesteed en vakbonden uitgekleed, en dan shocked zijn dat er banen weg zijn. oh ja want de markt zou het regelen… tot het niet in het voordeel is van Duitse auto’s en EU‑aandeelhouders. Misschien eerst ff stoppen met de race-to-the-bottom hier (loonmatiging, flex, belastingcadeaus) voordat we met heffingen gaan cosplayen als morele wereldpolitie.

Sophie heeft ergens gelijk dat we hier te lang hebben gedacht dat “de markt” het wel oplost, maar dat maakt die combinatie van subsidies + goedkope munt nog steeds gewoon een verkapte exportkorting waar onze mkb’ers niet tegenop kunnen. echter als Europa alleen met heffingen gaat zwaaien zonder eigen plan voor energieprijzen, grondstoffen en productiecapaciteit, dan win je misschien een rechtszaak maar verlies je alsnog de fabriek. daarentegen kun je best eisen: toegang tot hún markt, transparantie over steun, en bij overcapaciteit gewoon keihard aan de grens, anders is het weer praten tot de laatste baan weg is.

Iedereen doet alsof dit alleen “oneerlijke concurrentie” is, maar het is ook gewoon onze eigen juridische naïviteit: we laten Chinese staatsbedrijven hier shoppen (havens, netbeheer-achtige infra, data, toeleveranciers) en doen dan verbaasd dat je afhankelijk wordt en je onderhandelingsmacht verdwijnt. Ten eerste: als je echt gelooft dat die goedkope RMB een impliciete subsidie is, stop dan met halfzachte heffingen en ga vol op anti-subsidie/anti-dumping met keiharde bewijsdossiers en handhaving, anders is het weer symboolpolitiek; ten tweede: EU moet eindelijk eisen dat markttoegang wederkerig is, dus geen “vrije” EU-markt als hun kant dichtgetimmerd blijft, maar ok. En ondertussen blijven we hier energie duur maken en vergunningen eindeloos rekken, dus zelfs zonder China slopen we onze industrie zelf al.

Die “goedkope RMB” is leuk voor de krantenkop, maar de echte klap komt van hun overcapaciteit + staatsbanken die verlies gewoon blijven doorfinancieren; dan kun je nog zo’n perfecte wisselkoers hebben, je concurreert tegen een beleidskeuze, niet tegen een bedrijf. En ja, EU kan heffingen doen, maar als je niet tegelijk je eigen staatssteunregels/CBAM/energiebeleid strak en voorspelbaar maakt, gaan fabrieken alsnog naar de VS of Azië omdat daar wél tempo zit in vergunningen en netaansluitingen. WTO roepen is ook een beetje 2010: China speelt al jaren op het randje en wij reageren pas als de Duitse exportmachine piept. tijd voor reciprocity met tanden, maar dan wel proportioneel en gericht, niet weer zo’n brede “Brussel doet iets”-maatregel waar de consument de rekening van krijgt.