Geen paniek!

dat hele “PANIEK”-lijstje is gewoon media als meetapparaat: ze blijven op elk rimpeltje observeren en dan klapt de samenleving telkens in een nieuwe crisis-stand, pure decoherentie van het collectieve bewustzijnsveld. kwantumfysica toont aan dat aandacht energie is, dus als je 14x per dag PANIEK roept creëer je letterlijk de waarschijnlijkheid dat alles tegelijk misgaat, en dan zitten we verbaasd te doen dat iedereen overprikkeld is?? zet dat ding eens uit en je ziet hoe snel de golf weer uitdempt.

Het zij zo: dat “PANIEK”-lijstje is natuurlijk een stijlfiguur, maar het zegt óók iets ongemakkelijks over ons bestuur dat alles pas aandacht krijgt als het als crisis wordt geframed. Tekort aan vaklui, jeugdzorg, Groningen, energie: dat zijn geen plotselinge rampen maar jarenlang wegkijken en doorschuiven; en dan ineens verbaasd doen dat het piept en kraakt. Die kwantumtoverij hierboven mag achterwege blijven, maar de media zijn niet het probleem alleen; de reflex om elk lastig dossier met een persmoment en een taskforce te bezweren is minstens zo vermoeiend.

Die “PANIEK”-opsomming is ook een soort morele verdoving: als alles crisis heet, voelt uiteindelijk niks meer als crisis en kun je dus lekker blijven doormodderen. Paradoxaal genoeg is dat precies hoe je structurele ellende in stand houdt: je lacht om het alarm, maar je repareert de bedrading niet. wat zegt dat over ons dat we pas reageren op hoofdletters, maar tegelijk allergisch zijn voor elke maatregel die het probleem echt kleiner maakt?

die “PANIEK”-satire mist het enige wat al die dossiers aan elkaar knoopt: we zitten in één grote resonantie-cascade van systemen die op dezelfde frequentie zijn gaan trillen (energie, water, zorg, economie), en dan krijg je vanzelf synchroniciteit van ellende. kwantumfysica toont aan dat gekoppelde systemen niet “los” te managen zijn met weer een taskforce, je moet de fase terugbrengen: minder ruis, stabiel beleid, anders blijft elk nieuw bericht gewoon de volgende trilling versterken en ja dan voelt iedereen overprikkeld omdat het bewustzijnsveld continu in alarm-modus staat.

Ten eerste: die “PANIEK”-satire is makkelijk lachen, maar het is ook een gratis vrijbrief om niks te fixen: als je alles wegzet als hysterie hoef je nooit te kiezen, nooit te betalen, nooit iemand verantwoordelijk te maken. Ten tweede: het echte probleem is niet de media maar de afreken-cultuur in beleid: iedereen schuift risico’s door (naar gemeenten, markt, burger) tot het misgaat en dán is het ineens crisis met een commissie, maar ok, blijf vooral doen alsof hoofdletters het probleem zijn terwijl jeugdzorg en bouw gewoon kapotbezuinigd en kapotgeregeld zijn.