Europese gasprijs stijgt nog eens 16 procent door onrust Midden-Oosten

In de praktijk voel je dit meteen in je termijnbedrag hè, 16% op de beurs en over een paar weken “helaas moeten we aanpassen” terwijl niemand mij 16% extra salaris geeft. En dan blijft het maar gokken of je nu alvast vast moet zetten of dat je straks weer te duur zit, word je ook gek van.

Ik snap Monique wel, maar wat me vooral stoort is dat alles met “gasprijs” meteen ook de supermarkt raakt en dan krijg je weer duur brood en duurdere groente terwijl er hier in purmerend genoeg mensen al aan het schuiven zijn met rekeningen. En dan roepen ze straks weer dat we “moeten isoleren”, ja prima, maar probeer dat maar eens in een huurhuis waar de woningbouw lekker op z’n handen zit.

Die 16% klinkt alsof “de rekening morgen ook 16%” is, maar dat hangt dus van je contract en inkoopmomenten af; leveranciers smeren dit soort pieken vaak uit en pas bij de volgende ronde komt het in de tarieven terug. Wat je wél meteen ziet is dat iedereen in de keten alvast een buffer inbouwt “voor de zekerheid”, en dan betaal je de paniekpremie nog voordat er hier één kuub extra is verstookt. En 51 €/MWh is historisch gezien ook weer niet de apocalypse, alleen na 2022 reageert de markt al bij een boze tweet alsof de gaskraan al dicht zit…

Ja jong, we blijven maar doen alsof die “markt” heilig is, maar bij elk gerucht in ’t Midden-Oosten schiet hier in Amsterdam de prijs omhoog terwijl er letterlijk niks aan de leiding veranderd is. En ondertussen kopen we LNG van overal en nog wat, lekker afhankelijk, en wij maar betalen voor paniekhandel en speculanten die er warmpjes bij zitten.

Weet je wat het is: in het ziekenhuis merk je dit dus óók meteen, niet alleen thuis aan je termijnbedrag. Als energie weer duur wordt gaan leveranciers “indexeren” en dan worden handschoenen, infuusspullen, eten, alles ineens duurder, maar ons budget en personeel blijven gewoon hetzelfde… en dan mogen wij weer uitleggen waarom er bedden dicht moeten. Dat hele “marktwerking” verhaal is leuk tot je ziet dat het gewoon keihard op zorg en gewone mensen wordt afgewenteld.