Drie mannen vrijgesproken in zaak spraakmakende dood Noord-Ierse journaliste

7 jaar verder en nog steeds niemand veroordeeld… dat is toch bizar, dan werkt je rechtssysteem gewoon niet of je laat je intimideren. 150 ooggetuigen die niks durven zeggen omdat paramilitairen nog steeds de wijk “beheren” zegt alles over hoe fragiel die vrede is. Persvrijheid is daar net zo kwetsbaar als biodiversiteit in een kapot ecosysteem: iedereen weet dat het misgaat, maar niemand durft de bron aan te pakken.

Die 150 ooggetuigen is niet alleen “angst”, dat is ook een soort parallelle orde: in sommige wijken is de New IRA (of wie dan ook) gewoon de lokale werkgever, schuldhulp, scheidsrechter en dreigbrief in één. Enerzijds roepen we dan “getuigenbescherming!”, anderzijds kun je mensen niet vragen hun hele sociale leven op te blazen voor een staat die na het proces weer vertrekt en je met je kapotte voordeur laat zitten. En dat een rechter zonder jury dit moest doen zegt ook iets: blijkbaar is men zelfs bang dat een jury te beïnvloeden is, maar dan blijft er dus een rechtsstaat over die wéét dat hij niet overal de baas is… dat voelt echt als post-conflict op papier, conflict in de straat.