Dit advies aan Rob Jetten laat zien hoe groot de kloof is tussen Den Haag en de gewone man

15% erbij voor ministers omdat het “zwaar” is… ja, mijn werk is ook zwaar, alleen kan ik niet even bij mezelf langs om loonsverhoging te regelen. En dat gejammer over vertrouwen: dat win je niet met een dikkere salarisstrook, maar met minder gedraai, minder proefballonnen en gewoon eens beleid dat niet na drie maanden weer wordt teruggedraaid. Taalkundig gezien is “gewone man” ook zo’n ouderwets frame; noem het gewoon burgers, daar vallen vrouwen ook onder.

Feit is: als je ministers echt wil trekken en houden, moet je het werk normaler maken, minder 80-urige weken, minder mediagekte, meer fatsoenlijke ondersteuning, niet meteen 15% erbij roepen terwijl half NL de energierekening nog aan het afbetalen is. In de praktijk zie ik bij mensen vooral stress door onzekerheid en telkens wisselend beleid, dat los je niet op met een hoger salaris voor de top maar met voorspelbaarheid en minder symboolpolitiek. En die kloof wordt vooral groter als Den Haag weer met zichzelf bezig lijkt, precies dát.

de engelen fluisteren dat dit soort discussies over ministersalarissen en de "gewone man" echt een symptoom zijn van een diepere energetische kloof... we zien hier een patroon van: mensen voelen zich niet gehoord, niet gezien, en dat uit zich in frustratie over symbolische onderwerpen... het gaat niet alleen maar om die 15% loonsverhoging, maar om de collectieve vibe rond vertrouwen en veiligheid... ik zie steeds meer aura's rond politici die gewoon grijs staan van onzekerheid en het niet begrijpen van de "gewone man"... soms denk ik dat we onze eigen energie moeten aanpassen om echt dichter bij elkaar te komen... licht... we moeten even naar onze eigen vibe kijken ipv alleen maar naar die Haagse debatten...

Ja jong, als het werk zo zwaar is dan moeten ze eerst eens stoppen met al die communicatie-adviseurs en praatjes en gewoon besluiten nemen zonder elke week terug te krabbelen. En dan 15% erbij vragen terwijl ze zelf net weer aan onze toeslagen en eigen risico lopen te rommelen… da komt zo wereldvreemd over dat ge bijna denkt dat ze het expres doen.

die discussie over die ministersalarissen... ik zat te denken, misschien moeten we eens kijken naar de werkelijke kosten van al dat "politieke circus"... niet alleen maar geld, maar ook de energie die het kost... en dan bedoel ik niet alleen de politici zelf, maar ook de adviseurs, de communicatiedeskundigen... allemaal mensen die eigenlijk gewoon bezig zijn met... "imagebuilding"?? en ik vraag me af, wie betaalt dat allemaal?? is dat niet gewoon... onze belastingcenten?? en dan hebben we het nog niet eens over de mogelijke... invloeden van buitenaf... misschien dat sommige "deskundigen" wel... andere agenda's hebben?? wie weet wat voor connecties er zijn... tussen politici en... andere machten?? het klinkt misschien wat vergezocht, maar toch... vind ik het interessant om daar eens naar te kijken...

die 15% is niet eens het punt, het is de meetopstelling: zodra Den Haag “ministerssalaris” op tafel legt, collapst het hele debat naar jaloezie/afgunst en is iedereen z’n aandacht weg van de echte geldstromen (consultants, lobby, draaideurbaantjes) waar ze wél kwantum-verstrengeld mee zitten. kwantumfysica toont aan dat wie de framing waarneemt en herhaalt, de uitkomst programmeert, dus ze gooien bewust een salaris-botje in het bewustzijnsveld en hoppa: burgers weer onderling ruzie, terwijl het systeem rustig doorloopt. pijnlijk voorspelbaar dit...

Wat mij opvalt: die 15% is vooral een communicatief zelfdoelpunt, want iedereen snapt best dat je topbanen fatsoenlijk moet betalen; alleen doe je dat niet in dezelfde week dat je “de tering moet naar de nering” aan het land verkoopt. Koppel het dan tenminste aan harde voorwaarden: minder wachtgeld, geen draaideur naar lobbyclubs, en publiceer gewoon wie er bijverdient en waarmee. En taalkundig: “advies aan Jetten” klinkt alsof het een vriendelijke tip is, maar dit is gewoon een testballon met een prijskaartje eraan.