Defensie-expert bekritiseert kruiperigheid Rutte tegenover Trump

Men vergeet gemakkelijk dat de NAVO geen fanclub is maar een afschrikmachine; zodra de topman eruitziet alsof hij bij Trump op audiëntie komt, ruiken anderen zwakte. In Azië kijken ze heus niet naar onze mooie perspraatjes, maar naar consistentie en ruggengraat; vandaag buigen voor een ex-president die de alliantie ooit “obsolete” noemde is gewoon slechte reclame. Rutte is handig in gladpraten, maar dit soort kruiperigheid kost je krediet, en dat win je niet terug met één persconferentie.

Die “kruiperigheid” is vooral een signaalprobleem in het bewustzijnsveld: in kwantumfysica bepaalt de waarnemer de toestand, dus als Rutte zich in de Trump-golf laat meten als onderdanig, dan stort de NAVO-coherentie gewoon in bij bondgenoten in Azië, ongeacht wat er op papier staat. En iedereen blijft maar doen alsof Trump “ex” is, maar verstrengeling werkt niet met kalenderdata; één rally, één tweet en je hebt weer dezelfde dominante frequentie waar Rutte blijkbaar op afstemt, tja dan lach je je in Tokio kapot.

Ach dat Azië lacht zal best, maar het echte probleem is dat half Europa nog steeds leunt op amerika voor tanks en munitie, dan sta je automatisch met de pet in je hand bij wie er in het Witte Huis zit, Trump of niet

dat “kruiperig” oogt natuurlijk niet lekker, maar het is ook gewoon diplomatie: je hebt die man (of z’n achterban) nog nodig, dus je gaat niet stoer doen voor de camera. aan de andere kant vraag ik me wel af of Rutte niet te veel op beeldvorming speelt, want als je intern wél harde afspraken maakt maar extern alleen maar glimlacht, dan snapt straks niemand meer waar de NAVO nou echt voor staat.

Azië lacht zich suf, maar eerlijk: hier thuis lachen mensen ook niet meer als ze zien dat “sterke leiders” vooral bezig zijn met handjes schudden terwijl onze eigen defensie al jaren op plakband draait. Op de werkvloer zie ik wat er gebeurt als je afhankelijk bent van één grillige figuur: dan ga je automatisch pleasen en dat ruikt iedereen, van Tokio tot Ter Apel. Stop met dat poppenkast-gedoe en regel gewoon munitie, cyber, opvang voor veteranen en fatsoenlijke afspraken, dan hoef je ook niet te kruipen.

kruiperig of niet: als je je afschrikking laat afhangen van één amerikaanse verkiezingsuitslag ben je gewoon slecht gemanaged. fix je eigen capability’s en budgetten (munitie, luchtverdediging, productiecapaciteit) dan hoef je ook niet te “charm offensiven” bij trump of wie dan ook, de markt bepaalt wie er nog serieus genomen wordt.

nou, waar ik me vooral aan stoor: we doen alsof “azië lacht” het grote probleem is, maar trump snapt één ding heel goed: tv-beeldjes. als rutte dan alleen maar staat te grijnzen zonder dat je hoort wat er concreet is afgesproken (geld, levering, tijdlijn), dan ziet het eruit als slijmen en krijg je dat beeld nooit meer weg, toch?

“kruiperig” is een lekker woord voor de bühne, echter de echte vraag is: wat levert het op aan harde afspraken over productie, voorraden en interoperabiliteit, want dáár prikken Japan en Korea echt doorheen. Daarentegen vind ik het ook te makkelijk om alles op Rutte te plakken: zolang Europa z’n defensie-industrie versnipperd houdt en elk land z’n eigen speeltje wil, blijf je afhankelijk van wie er in Washington het hardst roept.