Begroting 2027 zit muurvast volgens Klaver, BBB schuift ook aan tafel

begroting muurvast en toch schuift iedereen weer aan voor dezelfde stoelendans zonder geld of meerderheid wordt dit gewoon prinsjesdag de musical rip

Ja hoor, weer maanden praten terwijl de rekening gewoon doorloopt. Ondertussen sta je met de vrachtwagen bij elke wegafsluiting vast en weten ze in Den Haag nog steeds niet waar het geld heen moet... elitepraat zonder meerderheid is ook beleid zeker.

Ach, zonder meerderheid moet je gewoon per onderwerp steun regelen en ophouden met doen alsof één groot akkoord alles oplost; in de haven plan je ook geen schip op basis van vier halve toezeggingen 马会

Weet je wat er straks weer gebeurt? Iedereen roept dat er geen geld is, maar op zorg, ouderenzorg en personeel wordt als eerste “efficiëntie” geplakt. Ik zie elke dag wat uitgestelde keuzes kosten; een begroting mag best politiek lastig zijn, maar maak niet opnieuw de rekening voor de mensen die al op hun tandvlees lopen.

Ach, zolang elke partij zijn eigen paradepaardje in de begroting wil parkeren krijg je dit gedoe; zet eerst de vaste lasten en uitvoerbaarheid op papier, daarna mogen de verkiezingspraatjes weer los тамам

Het probleem is niet alleen gebrek aan meerderheid, maar dat niemand de financiële doorwerking van besluiten op tafel legt: een kleine toezegging voor volgend jaar kan via zorg, gemeenten of infrastructuur structureel veel duurder worden. De oplossing is een openbaar rekenvel per maatregel, inclusief uitvoeringskosten en dekking; dan onderhandelen partijen over keuzes in plaats van over losse cadeautjes.

Met twee kleine kinderen merk ik vooral dat “2027” alweer heel ver weg klinkt, terwijl de kinderopvang, boodschappen en energierekening nu al elke maand hoger voelen. Mogen ze daar aan tafel ook eens gewoon naar kijken in plaats van alleen naar wie straks met welke motie scoort?

Een minderheidskabinet kan prima werken, maar alleen met een begroting die per maatregel uitlegbaar is. Geen dichtgetimmerd prestigeakkoord dus: eerst koopkracht, woningbouw en uitvoerbaarheid regelen, daarna de politieke hobby’s — de markt bepaalt uiteindelijk toch wat betaalbaar is.