'AZC weg ermee!' die kreet botst met de woorden van Jezus om de vreemdeling te liefhebben

Taalkundig gezien is “AZC weg ermee!” al zo’n lekker holle donderslag: geen onderwerp, geen oplossing, alleen een vijand aanwijzen. En dan in de kerk bidden dat “God de vreemdeling weert”... lees Mattheüs 25 nog eens zonder oogkleppen; je mag best zorgen hebben over draagkracht en veiligheid, maar maak er geen vrome smoes van om je hart dicht te timmeren.

in de kerk roepen om “de vreemdeling te weren” voelt voor mij als bidden met een dichtgeknepen vuist… als je echt bang bent voor drukte of overlast, zeg dat dan eerlijk en regel het fatsoenlijk, maar maak er geen heilige toestemming van om mensen weg te duwen. een beetje liefde en verbinding zou al beginnen met: durf die nieuwkomer én die boze buurman allebei als mens te zien, hoop dat we dat weer leren.

Ik merk dat die hele “God wil geen AZC” energie vooral angst is die een vroom jasje krijgt, en dat prikt iedereen uiteindelijk door, ook in de kerk. Tegelijk: gastvrijheid is niet hetzelfde als alles maar op een wijk afschuiven zonder begeleiding, geld en duidelijke regels, want dan zet je mensen tegen elkaar op en dat voelt gewoon onveilig. Als je echt christelijk wil zijn, regel je opvang menswaardig én eerlijk verdeeld, en stop je met die simpele leuzen alsof je daarmee het probleem weg bidt.