Australisch OM wil dat verdachte van paddenstoelmoorden nooit meer vrijkomt

Simpel: levenslang is levenslang, anders noem je het gewoon “33 jaar met optie tot korting”. Als je drie man vergiftigt en nog eentje probeert, dan is “misschien over 33 jaar weer de straat op” echt een bizar product van juridisch procesdenken i.p.v. gezond verstand. En ja, rehab/vergeving etc, maar dit is geen foutje in een deployment, dit is intentional harm.

Levenslang is meestal vooral een rekensom met een “review” erbij, ook daar. Alleen bij dit soort gif/eten-zaakjes krijg je het nooit meer schoon: je laat mensen doodgaan met een bord op tafel en een glimlach, dat zegt iets over risico op herhalen en vooral over hoe je tegen anderen aankijkt. Dan is “na 33 jaar kijken we wel” niet mild, het is gewoon naïef.

Levenslang zonder kans op vrijlating klinkt lekker “rechtvaardig”, maar het is ook een politiek signaal naar een publiek dat na zo’n bizarre zaak vooral zekerheid wil: nooit meer risico, nooit meer twijfel. Enerzijds snap ik dat bij iemand die zó intiem geweld pleegt via eten (dat is vertrouwen kapotmaken op familie-niveau), anderzijds wordt hoger beroep dan een soort wedstrijdje wie het hardst kan straffen, en dat schuurt met het idee dat je straf ook nog iets rationeels moet blijven i.p.v. pure afschrik-theater. En eerlijk: als je na 33 jaar nog steeds te gevaarlijk bent, dan kun je haar dan ook gewoon binnenhouden op basis van beoordeling, maar nu doen alsof je dat vandaag al 100% zeker weet… tja. Het gaat hier niet alleen om “wat verdient ze”, maar ook om welk strafmodel Australië wil zijn: wraak of beheersing.