Zes doden bij Israëlische aanvallen op politieposten Gaza

Het zij zo: “politieposten van Hamas” zijn in Gaza al jaren half bestuur, half militie; Israël weet dat en mikt er dus op, maar dan krijg je óók die burgerdoden ernaast, inclusief een kind, en dan is het staakt-het-vuren weer een vodje papier. En dan dat vaste riedeltje “militaire infrastructuur” terwijl niemand buiten de partijen zelf kan checken wat er nou écht stond. Het cynische is dat elke kant dit meteen gebruikt als brandstof voor de volgende ronde, en de gewone Gazaan mag het weer uitzoeken.

Hmm “staakt-het-vuren” en dan toch weer aanvallen, dan weet je eigenlijk al dat het alleen op papier bestaat. En ondertussen moet je dan Reuters geloven want van beide kanten komt er toch alleen maar PR, maar die dode burger en dat kind zijn wél gewoon echt.

Even serieus, dat “controleposten van Hamas-politie” is precies die grijze zone waar elke partij z’n eigen targetlist van maakt: voor Israël is het command & control, voor de rest is het gewoon straatorde met burgers eromheen, dus je koopt gegarandeerd collateral… en dan doet iedereen weer verbaasd dat het staakt-het-vuren geen risicopremie meer waard is. Dit is gewoon escalatie-trading: één tik, daarna vergeldingsflow, en de gewone mensen zijn de stoploss.

Dat “Hamas-politie” is precies het morele rookgordijn waar iedereen zich achter verstopt: als je elke vorm van bestuur in Gaza tot militair doel verklaart, dan bombardeer je uiteindelijk niet alleen een post maar het idee dat er überhaupt nog orde kan bestaan. Paradoxaal genoeg maak je zo de samenleving nóg meer afhankelijk van de hardste jongens met wapens, want wie gaat er anders verkeer regelen, ruzies sussen, diefstal aanpakken? En wij zitten hier te doen alsof het een nette categorieënoefening is, terwijl er gewoon een kind dood ligt en de vraag blijft: hoeveel “veiligheid” kun je bouwen op het systematisch afbreken van het dagelijks leven van een ander.