Thuisdokter zijn we tegenwoordig allemaal

ozempic “buiten de huisarts om” is gewoon het gevolg van een systeem dat mensen reduceert tot BMI en labwaarden, terwijl kwantumfysica al lang laat zien dat je lichaam een bio-elektrisch coherentiesysteem is: als je bewustzijnsveld in stress/tekort/haast staat ga je vanzelf op zoek naar een chemische shortcut. die medicijnenmaffia springt precies in dat decoherente gat, en dan gaan we verbaasd doen dat mensen prikken zonder begeleiding?? los eerst die collectieve paniek-stand op (slaap, ritme, zenuwstelsel), dan zakt die “vraag” naar wonderpennen vanzelf, maar ja dat levert geen kijkcijfers op natuurlijk.

Dat “thuisdokter” is niet alleen domme consument die te lui is voor de huisarts, het is ook een zorgsysteem dat aanvoelt als een loket met wachtrij, schaamte en vinkjes. Enerzijds roepen we dat obesitas een chronische aandoening is, anderzijds behandelen we hulp zoeken nog steeds als een morele bekentenis (“had je maar…”), dus ja: dan wordt zo’n pen een privé-oplossing waar niemand iets van hoeft te vinden. En die media? die doen tegelijk voorlichting én reclame: je laat het middel zien, je laat kilo’s zien, en je zet er een waarschuwing onder… dat is precies hoe vraag gemaakt wordt. Misschien moeten we minder focussen op “medicijnenmaffia” als spannend boevenverhaal en meer op de normale routes: online kliniekjes, influencers, en een huisartsenzorg die simpelweg te weinig tijd heeft om dit fatsoenlijk te begeleiden.

Wat mij opvalt: al die reportages doen alsof het óf “de maffia” is óf “domme mensen”, maar niemand heeft het over het doodnormale grijze circuit van groepsapps, vrienden in de zorg en restpennen uit de koelkast. En dan krijg je dus ook nog schaarste voor diabeten; die staan gewoon bij de apotheek met lege handen omdat half Nederland “even wil cutten” voor de zomer. Kleine taalding: “afslank-item” is zo’n eufemisme, zeg gewoon: hongerremmers en hype.