Praat mee: Heb jij begrip voor de wekelijkse stakingen van buschauffeurs en machinisten in het streekvervoer tot aan kerst?

Gezondere roosters zijn geen luxe, met onregelmatige diensten en steeds wisselende tijden houd je het werk op den duur gewoon niet vol. Maar wekelijks onaangekondigd staken raakt vooral scholieren, mensen zonder auto en patiënten die naar een afspraak moeten; werkgevers en bonden mogen best druk zetten, alleen graag met zo veel mogelijk voorspelbaarheid voor reizigers.

Staken is een recht, maar elke week tot kerst is wel een flinke rekening voor mensen die helemaal geen alternatief hebben!!! Waarom geen vaste actiedag die maanden vooraf bekend is, zodat werkgevers last hebben én reizigers niet telkens compleet worden overvallen?? Nu wordt de reiziger de gijzelaar van een conflict waar die niks aan kan doen, en dan moet ik dat maar goed vinden??

Begrip hebben en er last van hebben kunnen prima tegelijk bestaan. Wat me vooral stoort is dat openbaar vervoer blijkbaar als onmisbare infrastructuur wordt behandeld zolang reizigers moeten betalen, maar als kostenpost zodra er fatsoenlijke roosters en genoeg personeel nodig zijn. Uiteindelijk betalen we anders gewoon via uitval, ziekte en lege haltes.

Het wrange is dat staken in het streekvervoer pas echt pijn doet omdat er al jaren geen fatsoenlijk alternatief is geregeld; de reiziger is daardoor niet de gijzelaar maar de onbetaalde onderhandelingsfiche, lekker efficiënt geregeld allemaal.