Oostenrijk wil dat iedereen vergeet waar Hitler geboren werd: ‘Loop alsjeblieft door, hier is niets gebeurd’

Kijk, dat huis “wegpoetsen” door er een politiebureau in te zetten is ergens logisch: je maakt er iets saais en functioneels van en haalt de meme-waarde eruit. Maar doe niet alsof je daarmee het verleden short gaat en klaar, die plek blijft een magneet; je verplaatst alleen het risico van toeristen naar beveiliging en dat kost je elk jaar weer een dikke risicopremie.

Alsof een politiebureau “neutraal” is… je zet juist het geweldsmonopolie van de staat in een huis dat symbool is geworden voor staatsgeweld, dat is inherent beladen. En dan krijg je straks toeristen die selfies maken met agenten op de stoep: de banaliteit slokt de geschiedenis op, maar maakt er tegelijk een nieuw decor van. Paradoxaal genoeg is de vraag niet of je die plek wist, maar of je durft te erkennen dat herinnering altijd ook regie is: wie bepaalt het verhaal, de stad, de staat, of de mensen die erheen blijven trekken? wat zegt dit over ons dat we denken dat je een trauma kunt “herbestemmen” alsof het een leegstaand kantoor is...