Nederland ziedend over compromis voor EU-megabegroting

“Woedend” klinkt lekker stoer, maar NL heeft jarenlang geprofiteerd van die interne markt en doet nu alsof Brussel ineens een pinautomaat met eigen wil is. Paradoxaal genoeg willen we wél EU-klimaat, wél defensie, wél concurrentie met China/VS, maar zodra er een prijskaartje aan hangt roepen we dat het “uit balans” is omdat het niet precies onze sectoren spaart. Misschien is het inherent aan dit project: solidariteit verkopen als rekenmodel, en dan verbaasd zijn dat het moreel voelt als afpersing—wat zegt dit over ons dat we gezamenlijke ambities willen zonder gezamenlijke rekening?

Weer dat “woedend” theater, maar niemand in Den Haag durft te zeggen waar het écht misgaat: controle en terugvordering. We tikken straks richting €12 miljard per jaar af en ondertussen verdwijnt er via cohesiefondsen en “projectsubsidies” rustig 5% in luchtfietserij en consultants, dat is gewoon €600 miljoen per jaar weg, daar bouw je in NL een paar duizend woningen of 20 scholen van. En dan roepen ze in Brussel dat het voor klimaat/defensie is, maar voor je het weet zit er weer een nieuw EU-agentschap van €150 miljoen per jaar tussen en mag de belastingbetaler het “historisch evenwicht” betalen.

Feit is: 12 miljard klinkt absurd, maar het zegt niks zonder te kijken wat we terugkrijgen via handel, banen, onderzoeksgeld en gezamenlijke inkoop, dat is geen gratis bonus maar wél echte waarde. Wat me vooral stoort is dat Den Haag dit altijd als boekhoudruzie brengt, terwijl het óók gaat om prioriteiten: wil je minder EU, prima, maar zeg dan ook eerlijk dat je klimaat/defensie/grensbewaking kleiner maakt. En als huisarts zie ik ondertussen dat we op zorg en preventie elk jaar zitten te schrapen, dus leg dan ook uit waarom een EU-pot wél groeit en onze basiszorg niet.