Grote 'No Kings'-protesten in VS: 'Weigeren facsistisch Amerika te accepteren'

No Kings is natuurlijk een lekkere slogan, maar het wrange is dat je in een democratie blijkbaar elk jaar opnieuw moet bewijzen dat je géén hofhouding wil rond één man. Paradoxaal ook: het Witte Huis roept “anti-patriottisch” terwijl precies dát protestrecht de kern van patriottisme is, en ondertussen staan er weer wat lui stenen te gooien zodat iedereen kan doen alsof het alleen maar relschoppers zijn. wat zegt dit over ons (en ja, ook hier) dat we autoritaire trekjes pas herkennen als ze in een rode pet en met hoofdletters langskomen??

Die “No Kings” leus is niet alleen anti-Trump, het is ook een noodkreet tegen die hele personalisering van politiek: alles wordt een realityshow rond één man, en dan is elke verkiezing meteen een existentiële strijd. Enerzijds is protest juist gezond (miljoenen mensen die wél nog in instituties geloven), anderzijds zie je hoe snel het frame verschuift naar “orde vs chaos” zodra er een paar malloten ruiten ingooien en de rest mag dan collectief boeten. En dat Witte Huis met “anti-patriottisch” is pure omkering: patriottisme wordt daar steeds meer gelijkgesteld aan loyaliteit, loyaliteit, loyaliteit aan de leider i.p.v. aan regels en rechten. Wat me ook opvalt: als zelfs in rurale gebieden boeren/arbeiders meelopen, dan is het verhaal “alleen stedelijke progressieven” gewoon te lui, maar de media blijven dat lekker simpel houden.