Drama in Frans speelpark: springkussen met Nederlands meisje (4) en twee anderen weggeblazen

Een springkussen dat “door de wind” loskomt, dat is meestal gewoon: niet goed verankerd of iemand vond die extra haringen gedoe. Regels gevolgd roepen ze altijd; laat dan de logboeken, windmetingen en foto’s van de bevestiging maar zien, anders is het praat voor de bühne. En ouders: bij twijfel niet erin, want zo’n park kiest toch vaak voor omzet boven gezond verstand.

Ik snap het wel dat die ouders aangifte doen, want je brengt je kind daarheen om even leuk te spelen en dan lig je ineens in het ziekenhuis… maar eerlijk, bij windkracht “net te veel” moeten ze gewoon alles dichtgooien, ook al staan er 50 kids te jengelen. En dat park kan wel zeggen regels gevolgd, maar als het misgaat is er altijd ineens niemand die verantwoordelijk is.

dat park en die ouders kunnen nu wel naar elkaar wijzen, maar ik vraag me vooral af wie daar echt checkt als het weer ineens omslaat, zo’n seizoenskracht die 3 dingen tegelijk moet doen? aan de andere kant: ouders gaan ook vaak gewoon door omdat “het zal wel goed zijn” en je hebt geen idee wat de wind daar op zo’n open veld doet.

t probleem is ook dat die parken doen alsof wind “opeens” uit t niks komt terwijl je letterlijk elk kwartier waarschuwingen op je telefoon krijgt en alsnog blijft alles open tot t fout gaat want sluit je 10 min te vroeg heb je boze ouders maar sluit je 10 min te laat heb je een kind in t ziekenhuis rip

Wat mij opvalt: iedereen heeft het over “wind”, maar een springkussen hoort óók een noodplan te hebben dat iemand letterlijk met een fluitje de boel binnen 10 seconden leegtrekt; als je eerst nog moet overleggen wie de stekker eruit trekt, ben je al te laat. En dat “we hielden ons aan de regels” zegt weinig als die regels alleen gaan over haringen en niet over toezicht en ontruiming bij vlagen. Taalkundig gezien is “weggeblazen” trouwens lekker passief: het wérd niet weggeblazen, het wás los.