Daklozen zijn belangrijk thema bij de gemeenteraadsverkiezingen Rotterdam

Rotterdam kan blijven doen alsof dit alleen “meer opvang” is, maar als je verslaving en criminaliteit bij elkaar in één hotspot dumpt krijg je precies wat je nu ziet: omwonenden die gek worden en hulpverleners die het ook niet meer trekken. De Pauluskerk heeft z’n hart op de goede plek, maar het is toch van de zotte dat een hele wijk al 30 jaar de rekening betaalt omdat de politiek het niet aandurft om harde keuzes te maken: fatsoenlijke plekken met toezicht buiten het drukste centrum én tegelijk keihard handhaven op dealers en openlijk gebruik, anders blijft het dweilen met de kraan open. In mijn tijd bij de KLM leerde je: veiligheid en orde zijn geen “gevoel”, dat is een basisvoorwaarde, en als je die laat verslonzen kun je nog zoveel goede bedoelingen hebben maar dan loopt alles vast.

Ach allemaal opvang roepen is mooi, maar als je iemand 3 maanden laat wachten op een kamer en z’n uitkering/ID is kwijt door die bureaucratie dan slaap je dus gewoon weer onder de brug, fix eerst snelle woonplekken en regel die papieren dezelfde dag klaar man toch geen hogere wiskunde

Wat mij opvalt: het gaat steeds over “daklozen” alsof het één groep is, maar de straat-slapen-dealers-verslaafdenmix is iets anders dan mensen die door scheiding, schulden of een kapotte GGZ-keten uit huis zijn gekukeld; die laatste groep red je niet met nóg een nachtbed en een boterham. En over die Pauluskerk: verplaatsen klinkt stoer, maar dan verplaats je óók de ellende en het toezicht; zorg dat je én een plek hebt waar hulp dichtbij is, én harde grenzen trekt rond dealen en intimideren, anders jaag je bewoners én hulpverleners weg. trouwens, “toename van de overlast door verslaafden” is krom Nederlands: het is overlast dóór verslavingsproblematiek, niet door de mensen zelf.