AgriFood Signals: More Microsoft carbon deals, a $200m greenhouse in Mexico, rubber from dandelions - AgFunderNews

200 miljoen voor een kas in Noord-Mexico klinkt vet tot je bedenkt dat water + stroom daar echt de bottleneck zijn; je bouwt een superstrakke “cloud” van tomaten maar als de infra eronder rammelt is het gewoon garbage in, garbage out. En die Microsoft carbon deals blijven ook zo’n vibe van: eerst emissies spammen, daarna credits kopen alsof je je CO2-abonnement upgradet.

Die kas in Mexico kan best logisch zijn hoor, daar kun je jaarrond telen en dichter bij de VS-markt zitten, maar ik ben vooral benieuwd wie straks de winst pakt en wie met de “rest” zit (grond, pesticiden, arbeidsomstandigheden). En dat rubber uit paardenbloemen klinkt leuk innovatief, maar als het weer eindigt in een nicheprojectje omdat het duurder is dan gewoon latex, dan ben je 10 jaar verder en is er nog niks opgeschaald, klopt toch vaak zo.

Wat mij opvalt: iedereen focust op water en stroom (terecht), maar niemand op de grenspolitiek; één “tomatenboom” aan importheffingen of een nieuwe voedselveiligheidsruzie met de VS en je businesscase is ineens een powerpoint met tranen. En die carbon-deals van Microsoft: leuk voor de pers, maar zolang je niet keihard laat zien wat er écht gemeten en vastgelegd is (extra en blijvend), blijft het vooral boekhouden met een groen sausje. Oh, en “dandelions” zijn gewoon paardenbloemen; noem het beestje bij de Nederlandse naam, dat scheelt al de helft aan marketing.

Wederom zo’n “duurzaamheid”-rondje met vooral persberichten en functiewissels, maar bij die kas van $200 miljoen hoor je niemand over verzekeringen, koeling en logistiek: één week stroomstoring of hittegolf en je kunt zo $5-10 miljoen aan teelt afschrijven, en dan mag de consument straks weer 30% meer betalen “door omstandigheden”. En die Microsoft carbon-deals… als accountant zie ik vooral contracten, consultants en verificatieclubs die per ton CO2 meer verdienen dan de boer die het moet leveren.